# 20 de boom achter het restaurant

Zonder duidelijke reden kwam er een man op me af die op een dringende toon zei dat ik hem moest komen helpen. Hij nam mij mee naar de achtertuin van een luxe restaurant.
Dit restaurant had een mooi bijgehouden tuin. In deze tuin stond een hele dikke oude boom. De man die me had binnen gevraagd stond een geanimeerd en emotioneel gesprek te voeren met zijn collega’s in het Portugees, en wees af en toe naar mij.
Een andere man kwam op me af. Hij kwam op me over als een rustige uitsmijter. Hij zei ‘come with me’ en ik volgde hem. Hij nam me mee naar de oude grote boom waar ik op uit had gekeken. De andere zagen deze beweging en kwamen ook aanlopen.

‘We hebben je hier gebracht om deze boom te genezen’ Zei deze rustige man, vol zelfvertrouwen. Dit shockeerde mij. Aan de ene kant wou ik geloven dat ik de boom kon genezen, aan de andere kant was dit te vreemd om waar te zijn.
‘Maar ik ben geen bomendokter.’ zei ik maar. Veel meer woorden kwamen er niet uit, door een brok die in mijn keel ontstond. Om de een of andere reden ontroerde dit mij diep. De man die me had binnen gevraagd zei bijna smekend ‘Genees alsjeblieft de boom. We weten dat je het kan.’
Nu zag ik dat aan de achterkant van de boom een grote, gapende wond zat, over de lengte van zijn stam. Voorzichtig raakte ik de bast aan. De 3 mannen haalde hun adem in en 1 greep al richting mijn schouder, maar de rustige man hield hem tegen. Voor hen was dit een zeer emotioneel moment.
Bijna in trance ging ik opzoek naar het probleem, een manier waarop ik kon helpen.
Ineens werd ik door een krachtige energie in de boom getrokken. Het was alsof ik door een zwart gat werd getrokken. Alles werd zwart.

(Ik kan mij niet herinneren wat daarna is gebeurt.)

ga naar het volgende hoofdstuk