# 22 internetten in een bedrijf

Mijn dwalen bracht mij bij een groot plein. Hier zag ik een indrukwekkende ronde fontein. Overal liepen mannen in pak, gehaast naar de gebouwen. Dit was een zakelijk gedeelte van Lissabon. Bij deze fontein ging ik op de stenen rand liggen. Ik was zo moe van alle gebeurtenissen en de nachten niet slapen, dat ik daar op de stenen in slaap ben gevallen.

Laat in de middag werd ik wakker. De verbaasde gezichten die op me neer keken negeerde ik, stond op, en liep weer verder.

In de gebouwen aan het plein waren meerdere bedrijfjes gevestigd. Nieuwsgierig liep ik zomaar ergens naar binnen. Het was een designer bedrijfje waar ze veel computers hadden.
Zo beleefd mogelijk vroeg ik aan een iemand die daar rond liep of ik even mocht internetten. Dat kon wel, maar dan moest ik wel een shirt aantrekken. Die had ik niet. Degenen die ik had aangesproken keken elkaar aan, en zeiden dat ze dat wel konden oplossen. Even later kwamen ze terug met een shirt, waar hun bedrijf logo op stond. Die mocht ik hebben. Zelfden had ik mij zo dankbaar gevoeld en dat zei ik ook.

In het bedrijfje heb ik meer stunts uitgehaald die ik me niet kan herinneren. Later heb ik dit berichtje gekregen, gestuurd naar mezelf vanaf mijn eigen account, door iemand uit het betreffende bedrijf. 

Hi, Albert, I’m the guy who let you use the internet to check your email. You were kinda messed up, and you probably won’t remember. In case you have no idea of where you were, you were in Lisbon, Portugal, in a design company. You were all fucked up in the head.
You were taking a 40 minutes shower on our sink, and before that you were saying that we are all creatures from god, and that you were starting to feel better because you were surrounded by white walls and green and all the colors of the universe surrounded you. You also said that you came on foot all the away from Monte do Cerro, in Alentejo, which is kind of impossible, because you said that you left there in the day before.
You said your stuff was stolen, and you didn’t want to tell us what happen to you because it was a long story. I said I could phone your brother, or call the police to take you to the Netherlands Embassy, but you said no. You also said you tried to speak with your brother in gmail, but I don’t know if you succeeded. After you washed yourself, the police came and they took you away.

 I hope that when you read this you are okay, Cheers

and with your head cleaned up.

P.S.: Oh, sorry for using your email, but it was openen.

Dat het zo gegaan is als beschreven in dat mailtje, heb ik mij nooit herinnert. Dit betekend dus ook dat alles wat ik mij herinner van de psychose slechts een deeltje is. Er is veel meer gebeurt dan dat. Mijn uitspraken waren veel onlogischer dan ik het mij herinner. Mijn acties veel onbeschofter. Het is alsof het ik het allemaal heb goed gepraat heb voor mijzelf. En dat is erg vreemd om te realiseren.

ga naar het volgende hoofdstuk