#7 Bellen met een detective

Vorige hoofdstuk #6

Vanuit de boom belde ik met mijn oude Nokia het alarmnummer. In paniek en in de war vertelde wat er aan de hand was. Binnen een minuut werd ik doorverwezen naar een detective. Hem vertelde ik uitgebreid van de drugsdealer en mijn backpack.

‘Dus je hebt je tas achtergelaten bij een drugsdealer’ zei de detective samenvattend en bijna verveeld ‘Oke. Waar ben je?’

Op dat moment was ik erg in de war. De detective zal het wel niet helemaal hebben kunnen begrijpen wat ik hem vertelde.

Uiteindelijk begreep hij op welk plein ik was.
‘Ik stuur wel iemand naar je’ zei hij.
‘Oke dankjewel’ zei ik dankbaar, en bleef wachten in de boom.’

Vanuit de boom zag ik een groot druk plein. Tussen al die mensen zocht ik naar een agent, en de agent naar mij.

Even later werd ik teruggebeld. ‘waar ben je’ zei de detective geïrriteerd. ‘Ik was op het plein, maar ik heb geen politie gezien. Zei ik ook geërgerd ‘Ik zie nergens politie!’

‘Die is er! Maar ze kunnen je niet vinden’ zei hij gefrustreerd.

Waar ik ook keek, er was nergens politie te bekennen.

In dat gesprek probeerde ik de politie duidelijk te maken waar de drugdealer woonde. Ik wou het echter zo spelen dat de dealer niet het idee had dat ik hem verklikt had. Ik wou echter wel mijn backpack terug. Dit alles legde ik zo chaotisch uit dat de detective er weinig van begreep.

De detective wilde het simpel houden ‘kom maar gewoon tevoorschijn’ zei hij geërgerd.

‘Nee’ zei ik. Hij hing op. Toen ik terugbelde hing hij gelijk weer op. Kennelijk was hij mij zat.

De derde keer dat ik terug belde hoorde ik een lange pieptoon. Op mijn mobiel stond een melding ‘je nummer is geblokkeerd.’

Waaaaaaaaaat?! No way!‘ Dacht ik storm verbaasd. Opnieuw belde ik 112. Deze was ook geblokkeerd! Dit kon toch niet waar zijn. Door de racende gedachten kon ik helemaal niet meer nadenken.

Mijn paniek ging in overdrive ‘Waarom zouden ze dat doen?! Ik zit toch in een noodsituatie! Dit kunnen ze toch niet maken?‘ Mijn gedachten sloegen volledig op hol ‘Dit is niet eerlijk.Ze zijn corrupt… Corrupte politie!‘ ‘Wat nu als de politie ook corrupt is!’. Uiteindelijk concludeerde ik dat het goed zou kunnen dat de politie corrupt was en samenwerkte met drugsdealers.

Dit soort gedachten patronen zijn typerend voor een psychose. Het ene onredelijke argument bouwt voort op het volgende. Zonder werkelijk bewijs argumenteert een persoon steeds onrealistische en raakt overtuigd van zijn eigen onrealistische argumenten.

 En by the way, ik weet niet zeker of het 112 nummer werkelijk geblokkeerd werd, of dat ik dacht alleen maar dacht.

volgende hoofdstuk